ТАРАНОВІЧ (ТАРАНОВИЧ) Мікалай

[1860, в. Белае Пінскага пав. Мінскай губ., цяпер Украіна — ?]. Беларус. Сын Васілія Тарановіча. Скончыў Мінскую духоўную семінарыю (1885). 9.8.1885 прызначаны служыць у Параскева-Пятніцкую царкву в. Качанавічы Пінскага пав. Мінскай губ., цяпер Пінскі р-н Брэсцкай вобл. Рукапаложаны ў іерэя (1886). Пераведзены ў Ільінскі храм в. Мхерына Барысаўскага пав. Мінскай губ., цяпер Барысаўскі р-н Мінскай вобл. З 1894—95 і да арышту настаяцель Пакроўскай царквы в. Ратуцічы Барысаўскага пав. Мінскай губ., цяпер Барысаўскі р-н Мінскай вобл. Быў жанаты, меў пяцёра дзяцей. Арыштаваны ў крас. 1933. Асуджаны 19.7.1933 са святарамі Мінскай епархіі Канстанцінам Радзівіновічам, Васіліем Парфёнчыкам, Пятром Ражко, Канстанцінам Семянюком, старастам і актыўнымі прыхаджанамі асобай нарадай пры АДПУ за «антысавецкую агітацыю» дa 3 гадоў пазбаўлення правоў жыць у 12 населеных пунктах і на Урале і высланы ў Казахстан (?). Далейшы лёс невядомы. Рэабілітаваны 31.5.1989 пракуратурай БССР. Групавая справа Т. і інш. № 27206-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

Кр.: Памятная книжка Минской губернии; Памятная книжка Минской епархии; Личный состав епархиального управления; НГАБ, ф. 2786, в. 1, с. 67.