ЧАПСКІ (Гутэн-Чапскі) Эдвард

[29.5(10.6).1819, фальв. Заполле Слуцкага пав. Мінскай губ. — 15(27).1.1888], сын Станіслава Чапскага. У 1842 паступіў на службу ў Дзяржаўны сакратарыят Каралеўства Польскага, служыў у Пецярбургу і Варшаве. У 1846 асеў у Жамойці, ганаровы куратар школ Расіенскага пав. У час паўстання 1863—64 выконваў загады паўстанцкіх улад. У чэрв. 1863 арыштаваны і асуджаны да смяротнага пакарання, пасля сасланы ў Сібір, памілаваны. Аўтар мемуараў.

Літ.: ЭГБ, т. 6—2.